نظرسنجی سوالات متداول پرسش و پاسخ تابلو اعلانات نقشه سایت نمای اصلی
سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی
دفتر تالیف کتاب های ابتدایی و متوسطه نظری
 
 
 
 
به نظر شما استفاده از امكانات تكنولوژيكي نظير تبلت و موبايل بوسيله دانش اموزان در آموزش جغرافيا جايز است ؟
بله
خير
هنوز براي اين كار زود است
تا مهيا شدن بستر اين موضوع بايد صبر كرد
پس از اجراي آزمايشي و بررسي نتايج آن در صورت مطلوب بودن ، داوطلبانه به كار گرفته شود
پس از اجراي آزمايشي و بررسي نتايج در صورت مطلوب بودن ، بايد اجباري شود
آيا همه مشكلات ديگر ما حل شده كه به سراغ اين آمده ايم؟
خيلي وقت است كه استفاده مي شود .بچه ها در مورد تكنولوژِی منتظر اجازه ما نمي مانند



معیارهای داوری الگوهای تدریس جغرافیا مبتنی بر IT
سه‌شنبه 24 بهمن 1385  ساعت: 17:36

در این بخش جزوه ای در مورد فناوری اطلاعات و ارتباطات و معیارهای داوری الگوهای تدریس جغرافیا می‌خوانید

                                               

 دکتر مهدی چوبینه

 mehdi.choobineh @ gmail.com

   

 در ادبیات علمی روزگار ما به طور چشم‌گیر و روز افزونی با اصطلاحاتی مواجه هستیم که تا 5 سال قبل در منابع تخصصی نیز اثری از آنها دیده نمی‌شد. به عنوان شاهدی بر این مدعی نگاهی به فهرست تنها یک مجله رشد تکنولوژی آموزشی کافیست. برخی از این اصطلاحات عبارتند از IT، ICT، e-Book، e-Learning،Virtual School، Smart School و ... .

بحث ما در مورد فناوری اطلاعات و به عبارت کامل‌تر فناوری اطلاعات و ارتباطات است و می خواهیم ضمن شناسایی اجمالی آن، معیارهایی برای ارزیابی این مقوله در زمینه الگوهای تدریس جغرافیا معرفی کنیم. به دلیل فقدان ادبیات لازم در حوزه دانش جغرافیا، الزاما به سراغ دانش تخصصی محض این رویکرد می رویم و از دل آن نیاز های خود را جستجو، پالایش و تبیین خواهیم نمود و صد البته در این فرایند از تجارب گذشته برای روشن ساختن راه آینده استفاده بهسنه خواهیم نمود.

فناوری اطلاعات در جهان امروز چشم اندازهایی را برای جهانیان به ارمغان آورده است كه بر تمام ابعاد زندگی سیاسی، نظامی، اقتصادی، اجتماعی و آموزشی انسان قرن بیست و یكم تاثیرگذاشته است، به گونه‌ای كه بیشتر فراگیرندگان را به سمت رایانه‌ها و آموزش كار با آنها سوق داده است. رایانه‌ها با فراهم كردن فرصت لازم برای تمرین و كسب دانش بشری و پرورش دانش‌آموزان، به آموزش مدرسه‌ای یاری می‌دهند.

سوالات اساسی در این زمینه می‌تواند چنین باشد:

1- فناوری اطلعات از منظر مسایل آموزشی کدام است؟ (چیستی)

2- هدف ما در بکارگیری فناوری اطلاعات در آموزش و پروش چیست؟ (چرایی)

3- چگونه فناوری اطلاعات ما را در رسیدن به اهداف نظام آموزشی کمک خواهد کرد؟ (چگونگی)

4- از چه زمان باید فناوری اطلاعات را به برنامه‌های آموزش زسمی وارد نمود؟ (چه وقتی)

5- چه کسانی در توسعه فناوری اطلاعات می‌توانند به مسایل آموزشی کمک نمایند؟ (چه کسانی)

در صورتی که این سوالات اساسی بدون پاسخ بمانند نه تنها مشکلی از مشلات برنامه‌های کلان آموزشی گشوده نخواهد شد، که به آنچه با آن روبرو هستیم گره کور دیگری افزوده خواهد شد.

نظریه پردازان معتقدند گه پدیده حاضر از نیم عمر بسیار کوتاهی برخودار است. از این رو می‌باید نگاهی متفاوت به آنچه که در گذشته رخ داده است به آن داشت. الوین تافلر معتقد است موج اول تحولات زندگی بشر یا انقلاب کشاورزی 10 قرن به طول انجامید تا اهدافش محقق گردد. موج دوم یا انقلاب صنعتی زمانی معادل 3 قرن را برای تحقق اهدافش نیاز داشت و موج سوم یا انقلاب اطلاعات و ارتباطات شاید در کمتر از چند دهه اهداف خود را محقق ببیند و چنانچه قول برخی از اندیشمندان این حوزه را اغراق آمیز تلقی نکنیم مج چهارم یا انقلاب جامعه مجازی ممکن است در کمتر از یک دهه به ثمر بنشیند. به همین جهت است که ضرورت شناخت دقیق ابعاد تحولات ناشی از ورود فناوری اطلاعات و ارتباطات و هوشیاری لازم برای ورود به جامعه اطلاعاتی امری اجتناب ناپذیر است. متاسفانه این پدیده نیز همچون سایر پدیده‌های نو در نظام آموزشی ما در بدو امر گرفتار نوعی بیماری شایع در چنین مواردی شد و دسته‌بندی تفکرات گوناگون صاحبان نگرش به مقوله فناوری اطلاعات خارج از حوصله این مقاله است.

یکی از ضرورت‌های اولیه توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات در نظام آموزشی ما پالودن این تفکرات گوناگون و تغییر و اصلاح تعابیر متنوع از این رویکرد است.

یکی از نگاه‌های زیان بار به این رویکرد، نگاه ابزاری به فناوری اطلاعات است. فقدان یک نگاه کلان به موضوع فناوری اطلاعات و محروم کردن آن از یک رویکرد توسعه‌ای (به خصوص در حوزه منابع انسانی) سبب انحراف به سوی رویکرد ابزاری شده است. فناوری اطلاعات پیش از آنکه یک سیستم سخت افزاری باشد، یک نظام فرهنگی و فکری است. با اندیشیدن محدود به آن، سبب محدودیت قابلیت‌های آن خواهیم شد.

كاربرد فناوری‌های جدید اطلاعاتی و تغییرات سریع آن، موجب بروز تحولات بسیار در كلیه جنبه‌های یادگیری و آموزش شده است. شبكه‌های ارتباطی و اطلاعاتی بویژه اینترنت چهره آموزش سنتی و تعامل میان معلم و شاگرد را در تمام سطوح آن از پیش دبستانی تا دانشگاهی دگرگون كرده‌اند.

به سبب اهمیت فناوری و ایجاد فرهنگ مناسب برای بهره‌گیری از آن، آموزش در مورد فناوری‌ها از همان كودكی و در دوران دبستان در برنامه درسی كشورهای پیشرفته گنجانده شده و دانش‌آموزان از اوان كودكی با اصطلاحات فناوری و نحوه استفاده از آن آشنا می‌شوند.

به این دلیل در بسیاری از كشورها برنامه‌های ملی و بنیادی، در بخش آموزش و پرورش در زمینه دسترسی به فناوری‌های نو اطلاعاتی و ارتباطی بوسیله دولت پیش‌بینی و به اجرا گذاشته شده است كه از جمله می‌توان به برنامه سواد فناوری اطلاعات - ارتباطات ایالات متحده آمریكا، برنامه ملی یادگیری در انگلستان، برنامه ملی یادگیری در انگلستان، برنامه ملی تحول در آموزش و پرورش كشورهای آلمان و فرانسه اشاره كرد. همچنین تجربه كشورهایی چون ژاپن و كره جنوبی در سال‌های اخیر به خوبی نشان می‌دهد كه تغییر و بازنگری در ساختار آموزش و پرورش در ادوار تاریخی در حفظ و بقای رشد و توسعه اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی ملت‌ها تاثیر حیاتی داشته است.

خوشبختانه در ایران نیز، از سوی دولت جمهوری اسلامی ایران طرح‌های راهبردی كلان و اجرای طرح‌ها در وزارت آموزش و پرورش در سطح متوسط و خرد مورد توجه واقع شده است. آنچه در دیدگاه میان مدت از سوی دولت به منزله طرح میان مدت برای سال‌های 83-1381 در حوزه برنامه‌های اجرایی مصوب جلسه هیأت دولت مورخ تیرماه 1381 در قالب طرح راهبردی كلان موردنظر واقع شده موسوم به «طرح راهبردی گسترش كاربرد فناوری ارتباطات و اطلاعات در آموزش و پرورش و توسعه مهارت دیجیتال نیروی انسانی كشور» نام دارد كه مبین اهمیت و توجه مقامات ذیصلاح كشور در خصوص انتقال آموزش سنتی به آموزش‌های الكترونیكی و تجهیز كودك و نوجوان ایرانی به مهارت‌های رایانه‌ای در بلندمدت است. بر این قرار پیش زمینه جامعه اطلاعاتی ایران با توجه به نهادهای پایه آموزش متاثر از توسعه و گسترش فن‌آوری ارتباطات و اطلاعات در وزارت آموزش و پرورش كشور است.

لذا با توجه به تحولات ناشی از بروز پدیده فناوری اطلاعات - ارتباطات و تغییر نیازهای دانش‌آموزان، لازم است آموزش و پرورش بر توانمندسازی دانش‌آموزان برای یادگیری مستمر و بازاندیشی درباره مفهوم فرایند یاددهی - یادگیری تاكید داشته باشد.

عصرحاضر را باید تلفیقی از ارتباطات و اطلاعات دانست. عصری که بشر درآن بیش ازگذشته خود را نیازمند به داشتن اطلاعات و برقراری ارتباط برای کسب اطلاعات مورد نیاز می‌باشد. امروزه با دراختیار داشتن فناوری اطلاعاتی و ارتباطی مختلف و پیشرفته، امکان برقراری سریع ارتباط و تبادل سریع اطلاعات بیش ازپیش میسر گردیده است. افراد در هرکجا که باشند می‌توانند آخرین اطلاعات مورد نیاز خود را در هر زمینه‌ای دریافت کنند. اما بی شک - بیشترین تاثیر پدید آمدن فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطی برمحیط‌های آموزشی بوده است. کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات در آموزش سبب شده است تا محیط آموزشی به سوی مجازی شدن سوق پیدا کند. این امر سبب می‌شود تا ارتباطات میان افراد به منظور آموزش و گسترش دانش به گونه‌ای فزاینده از طریق رایانه امکان پذیر شود. با ظهور و گسترش اینترنت- این رسانه به عنوان یک مکمل جهت تامین نیازهای اطلاعاتی و آموزش مورد استفاده قرار گرفت.


دریافت مطلب (PDF) حجم: 692KB

دفعات بازديد: 6391
تعداد بازديدكنندگان: 5469